Las Peñas
Mijn week verlof zit erop en van uitrusten was er eigenlijk niet echt sprake. Vorige week zaterdag ben ik eerst richting Guayaquil getrokken naar een jeugdherberg waar de taxichauffeurs nog nooit van gehoord hebben. En dat zorgde natuurlijk voor de nodige problemen om er te geraken, en dan de prijs! Mieljaar, het is daar duur! Om nog niet te spreken van het feit dat ik de mensen daar niet versta aangezien ze hun s’en niet uitspreken. Ik moet alles twee keer vragen en de tweede keer dan zelf de juiste letters er proberen bij te denken. Maar het loopt allemaal goed af. Zelfs de taxichauffeur die mij er probeert op te leggen en maar liefst 10$ vraagt voor een ritje van 4$ weet ik af te wimpelen! In Guayaquil zelf is niet zo heel veel te beleven. Ik wandel de malecon af en wandel daarna omhoog doorheen Las Peñas, de gezelligste wijk die de stad kent. Het wordt wel stevig afzien want de warmte en vochtigheid daar ben ik absoluut niet gewoon in Cuenca. Ik begin te begrijpen waarom iedereen de ‘sierra’ zo koud vindt, alhoewel dat best goed meevalt!
Malécon in Guayaquil
Zondagmorgen vertrok dan de trip richting Galapagos waar ik vertoefd heb tot en met donderdag. Donderdagmiddag ga ik in Guayaquil nog vlug op zoek naar het shoppingcenter, el mall del sol, waar ik mij een nieuwe camera eigen maak! Mijn oude heeft het namelijk begeven temidden van de Galapagos, we hebben geprobeerd hem te herstellen en hem helemaal opengelegd, maar met weinig resultaat. Met mijn nieuwe camera in de hand stap ik op de bus richting Montañita, het surfersparadijs aan de kust waar ook alle studenten op vakantie heengaan! Er wordt mij iets verteld over een stop in Santa Elena na een tweetal uur, en daarna zou de bus verder rijden naar Montañita. Als we ongeveer in Santa Elena moeten zijn volgens mijn klok stopt de bus kort en daarna reizen we verder. Een vijftal minuten daarna echter komt de buschauffeur naar mij met de vraag of ik niet richting Montañita moest, want deze bus rijdt door naar Salinas en niet naar mijn bestemming! Over een overstap had niemand mij iets gezegd.. De buschauffeur raadt me dan aan in Libertad uit te stappen, een bussetta terug te nemen naar Santa Elena en dan de juiste bus te zoeken.
Vissersboten in Libertad
Ondertussen is het echter donker en ik loop ook overduidelijk met een zak van sony met daarin mijn nieuw fototoestel rond. Ik heb dus niet echt veel zin meer om verder te reizen, want ik wil niets kwijt spelen onder de baan aan overvallers of iets dergelijks. Dus in Libertad wandel ik de eerste de beste jeugdherberg binnen. Deze vraagt 20$ voor een nacht, en dan mag ik nog proberen slapen op de hoofdstraat met kamer aan het straat en dus alle nachtlawaai er bovenop! Van slapen is er dus niet echt heel veel in huis gekomen, maar als ik ‘s morgens vertrek, is de receptie leeg en ik heb geen zin om te wachten.. Dus ik laat mijn sleutels achter en trap het af! Ik wandel nog even tot aan het water en bestel mij ergens een batido van aardbei! Als ik mijn portefeuille bovenhaal, besef ik opeens dat ik mijn hostel niet betaald heb! Jammer!
Tegen 11 uur neem ik dan de bussetta richting Santa Elena. Ik vraag de chauffeur of hij me zeker op de juiste plaats wil afzetten, want ik heb geen zin om nog veel omwegen te maken! Maar de man doet zelfs beter. Op een bepaald moment zie ik hem uit de ruit allerlei gebaren maken naar een voertuig achter ons. Ik weet niet goed wat de bedoeling juist is, maar direct daarna maant hij me aan dat ik er hier uit moet en de bus achter ons op moet. Blijkbaar was hij teken aan het doen dat er iemand wou overstappen en zo kom ik zonder ook maar de minste vertraging automatisch op een bus naar Montañita aan!
De rust van de 'costa'
Daar aangekomen neem ik een taxi naar een jeugdherberg die mij door verschillende mensen was aangeboden. Hij ligt aan het strand in een rustig stukje eventjes buiten het stadje zelf. Het stad zelf is enorm luidruchtig en heel de nacht wordt er doorgefeest waardoor slapen niet echt mogelijk is gezien de loeiende bassen heel de nacht door! Hier merk ik in begin niet echt veel van want de electriciteit ligt uit overdag in de gehele stad. Bestellingen op restaurant worden dus ook beperkt tot wat ze op hun gasvuurtje kunnen tevoorschijn toveren, en dat is niet slecht! Heerlijke scampi’s in een looksaus voor maar 5$, een mens kan daar niet voor sukkelen!
La playa
Na mijn middagmaal ga ik voor een wandeling langs het strand. Ik maak gretig gebruik van mijn nieuwe camera! Ik ben er echt fan van! Alle opties heb ik al uitgeprobeerd ondertussen denk ik, en het is een plezier om mee te werken! Alhoewel het vrij bewolkt is, is het toch lekker warm aan de kust. En dat gebrek aan zon kan niet echt kwaad, mijn huid kan wel de nodige rust gebruiken na de overdosis aan de Galapagos! De rest van de middag spendeer ik dan met mijn boek in een hangmat aan het strand. Maar gezien de weinige uren slaap de voorbije dagen kan ik er maar moeilijk mijn concentratie bijhouden. Ik val na nog geen half uur dan ook stevig in slaap en wordt pas een uur of twee later wakker door een kouder briesje dat over het strand begint te waaien.
Relaxen in mijn hangmat!
Het is ondertussen al etenstijd dus wandel ik terug richting centrum. Ik zoek me een fijn restaurantje uit en krijg de beste fruitsap tot nu toe gepresenteerd! Banaan, kokosnoot en ananas! Heerlijk! Daar een lekker vers visje bij en de avond kan niet meer stuk. Ondertussen geraak ik aan de praat met Javier, een local. Hij vindt het zo triest dat ik er alleen bij zit dus moet ik hem maar komen vergezellen. Hij kent ongeveer het hele dorp dus ook ik krijg van iedereen een goejedag als ze hem passeren. Tegen 22u ben ik klaar om weer in slaap te vallen, dus trek ik terug richting mijn cabaña wanneer Javier en zijn vrienden naar een andere bar trekken om zich de nodige cocktails eigen te maken.
Zaterdagmorgen vertrek ik dan al terug richting Cuenca. Ik wou wel nog een dag langer blijven maar er was geen plaats meer in de jeugdherberg, en ik had geen zin meer in nog een verhuis. Nog een chance dat ik teruggegaan ben want als ik thuiskom, ontdek ik een papiertje op mijn bed van Sarah! Blijkbaar was zij voor het weekend terug naar Cuenca getrokken. Ze kan het niet aarden in Macas en had behoefte om er nog eens tussenuit te zijn! We gaan nog eentje drinken in de ‘Cacao y Canela’, kruipen niet te laat in ons bed en eindelijk kan er zondag uitgeslapen worden! We doen de nodige boodschappen en gaan daarna voor een laatste wandeling door het stadscentrum. Het is een mooie dag, het zonnetje schijnt! We genieten van onze laatste momenten hier in Cuenca, want ook voor mij zit het er bijna op.. Nog één week en dan laat ook ik Cuenca achter mij.. Me voy a extrañar!
